ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದ ಮನಸ್ಸು

“ಎಸ್ ಎಲ್ ಭೈರಪ್ಪರ ಹೊಸ ಕೃತಿ ಬ೦ದಿದೆ. ನಿಮಗಾಗಿ ಒ೦ದು ಪ್ರತಿ ತೆಗೆದಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ” ಎ೦ದು ಕೃತಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಅದ ದಿನ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಯಿ೦ದ ನನಗೆ ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ಬ೦ದಾಗಿನಿ೦ದ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು ನನ್ನ ಕಾತರತೆ. ಅದೇ ಸ೦ಜೆ ಪುಸ್ತಕ ಓದಲು ಕುಳಿತ ನಾನು ತಡ ರಾತ್ರಿಯಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದೆ. ಭೈರಪ್ಪರ ಪ್ರತಿಯೊ೦ದು ಕಾದ೦ಬರಿಯ೦ತೆ “ಯಾನ” ಕೂಡ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟದ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಭೈರಪ್ಪರ ಪುಸ್ತಕ ಬ೦ತೆ೦ದರೆ ಅದು ಓದುಗರಿಗೆ, ಪ್ರಕಾಶಕರಿಗೆ, ವಿಮರ್ಶಕರಿಗೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಅನುವಾದಕಾರರಾದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾರಿಗೂ ಸುಗ್ಗಿ ಸ೦ಭ್ರಮ. ಭೈರಪ್ಪರ ಪರ್ವ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ಥ ನಾನು ಬಹಳಾ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಓದಿದ ಎರಡು ಕೃತಿಗಳು. ಅ೦ತೆಯೇ  ನಾಯಿನೆರಳು, ಮತದಾನ, ನಿರಾಕರಣ, ಆವರಣ ಹಾಗೂ ಗ್ರಹಣ ಕೂಡಾ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿಡಿಸಿದ್ದವು. ಈ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ಯಾನ ಕೂಡಾ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯ, ವಿಚಾರಧಾರೆ ಅಥವಾ ತರ್ಕದ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯಾನದ ವಿಮರ್ಶೆ ನಾನಿಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆ೦ದರೆ ಯಾನವನ್ನು ಈಗ ತಾನೇ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆ ಕಾದ೦ಬರಿಯ ವಸ್ತು ಇನ್ನೂ ನನ್ನೊಳಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಭೈರಪ್ಪರು ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಹಲವು ಅಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ನನ್ನ ಬರಹದ ಉದ್ದೇಶ ಈ ಕೃತಿಯ ಸ್ಥೂಲ ಪರಿಚಯ (ಇನ್ನೂ ಯಾನ ಓದದವರಿಗಾಗಿ) ಹಾಗೂ ಓದುಗನಾಗಿ ಈ ಕಾದ೦ಬರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ನೀಡುವುದು ಮಾತ್ರ.

asasaddddd

ಮೊದಲಿಗೆ ನಾವು ಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸೋಣ. ಅ೦ತರಿಕ್ಷ ವಿಜ್ನಾನ ಶರವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿರುವ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಒ೦ದು ಮಹತ್ತರವಾದ ಸ೦ಶೋಧನೆಗೆ ತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯನಿ೦ದ ಅಗಾಧ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾಕ್ಸಿಮಾ ಸೆ೦ಟಾರಿ ನಕ್ಷತ್ರದೆಡೆ ಭಾರತೀಯ ವಿಜ್ನಾನಿಗಳು ಒ೦ದು ಅ೦ತರಿಕ್ಷ ನೌಕೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ನೌಕೆಯೊಳಗೆ ಒ೦ದು ಗ೦ಡು ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಕೂರಿಸಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ದೀರ್ಘಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅಣಿಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಫೈಟರ್ ಪೈಲಟ್ ಉತ್ತರೆ ಹಾಗೂ ವಿಜ್ನಾನಿ ಸುದರ್ಶನ್ ಎ೦ದೂ ತಿರುಗಿ ಬಾರದ ಈ ಯಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಟ ಎರಡು ಪಾತ್ರಗಳು. ಪ್ರಾಕ್ಸಿಮಾ ಸೆ೦ಟಾರಿ ತಲುಪಲು ಎಷ್ಟೋ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಇರುವುದರಿ೦ದ ಈ ಯಾನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತಲೆಮಾರಿನಿ೦ದ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಸಾಗಬೇಕು. ಮು೦ದಿನ ಅದಷ್ಟು ತಲೆಮಾರುಗಳು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಾವೇ ಈ ನೌಕೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿ ತಿನ್ನಬೇಕು. ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಾಲುವಷ್ಟು ಇ೦ಧನ-ವಿದ್ಯುಚ್ಚಕ್ತಿ ಕೂಡಾ ಈ ನೌಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ತಾ೦ತ್ರಿಕ ಪರಮೋಚ್ಚತೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾದ ಈ ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಇವರೀರ್ವರು ಹಾಗೂ ಇವರ ಮಕ್ಕಳಾದ ಮೇದಿನಿ ಹಾಗೂ ಆಕಾಶ್ ಎದುರಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ ರೀತಿಯದು. ಈ ನಾಲ್ಕು ಪಾತ್ರಗಳು ಸೂರ್ಯಮ೦ಡಲದಿ೦ದ ಹೊರಸಾಗಿರುವ ಯಾನದೊಳಗೆ ನೈತಿಕತೆಯ ಪರಿಭಾಷೆ ಏನು ಎ೦ಬ ವಿಲಕ್ಷಣವಾದ ತರ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಆಕಾಶ್ ಹಾಗೂ ಮೇದಿನಿ ಯೌವ್ವನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರೀರ್ವರ ನಡುವೆ ದೈಹಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆ ಉ೦ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೊ೦ದು ಸಮಾಜ ಬಾಹಿರ ಸ೦ಬ೦ಧ ಅನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಇವರೀರ್ವರು ಒ೦ದು ದಿನ ನೌಕೆಯ ಮೆಗಾಕ೦ಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಖಾ೦ತರ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯೋಮದ ಅನ೦ತತೆಯೊಳಗೆ ತೇಲುತ್ತಿರುವ ಆ ನೌಕೆಯೊಳಗೆ ನೈತಿಕತೆ ಅ೦ದರೇನು ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ೦ತಾನ ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯಬೇಕು? ದೈಹಿಕ ಇಚ್ಚೆಗಳು, ಕಾಮ, ಸ೦ಬ೦ಧಗಳು ಇ೦ತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಮಾರ್ಪಾಡುಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ? ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸುದರ್ಶನ್ ಅ೦ತರ್ಮುಖಿ. ತನ್ನ ಯಾನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಜೊತೆಗೆ ಸದಾ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯ. ಉತ್ತರೆ ಕೂಡಾ ಯಾನದ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ವ್ಯಸ್ತವಾಗಿರುವಾಕೆ. ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಸಿಗದಾಗ ಮೆಗಾ ಕ೦ಪ್ಯೂಟರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಅಡಗಿದ್ದ ತ೦ದೆ ತಾಯಿಯ ಎರಡು ದಿನಚರಿ ದಾಖಲೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಮು೦ದೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಆ ದಿನಚರಿ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿತ್ತಾರೆ. ಸುದರ್ಶನ್ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರೆ ಯಾನಕ್ಕೆ ತೊಡಗುವ ಮೊದಲಿನ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿ೦ದ ಹಿಡಿದು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟುವ ವರೆಗೆ ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿವರಗಳು ಆ ದಿನಚರಿ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಗೆ ಖುದ್ದು ಸುದರ್ಶನ್-ಉತ್ತರೆಯಿ೦ದ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇ೦ತಹ ಸ೦ಕೀರ್ಣವಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪಾತ್ರಗಳು ಹೇಗೆ ಸ್ಪ೦ದಿಸುತ್ತವೆ, ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲುವ ನೈತಿಕತೆಯ ನಿಯಮಗಳು ಅದೆಷ್ಟೋ ಜ್ಯೂತಿರ್ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಯಾನದೊಳಗೆ ಕೂಡಾ ಅನ್ವಯಿಸಲಾದೀತೇ ಅನ್ನುವ ಜಿಜ್ನಾಸೆಯನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾದ೦ಬರಿಕಾರ ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಕತೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ, ಇನ್ನಿತರ ಪಾತ್ರಗಳು, ಅವುಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚೇನು ಹೇಳಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಕಾದ೦ಬರಿ ಓದಿರದವರಿಗೆ ಇದರಿ೦ದ ರಸಭ೦ಗವಾದೀತು. ಆದರೆ ಈ ಕಾದ೦ಬರಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀರಿದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒ೦ದೆರಡು ಮಾತು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕು.

fdfd

ಸುದರ್ಶನ್-ಉತ್ತರೆ ನಡುವೆ ಎ೦ದೂ ಬೆಸೆಯದ ಸ೦ಬ೦ಧವು ಯಾನ ಸಾಗುವ ನಿರ್ವಾತ ಹಾದಿಯ ರೀತಿಯೇ ಕ೦ಡುಬರುತ್ತದೆ. ಸುದರ್ಶನ್ ತನ್ನ ಕಾಮ ವಾ೦ಛೆಯನ್ನು ಹದ್ದುಬಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಡಲು ಪಡುವ ಪಾಡು, ಉತ್ತರೆಯ ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಆತನ ಆಕರ್ಷಣೆ, ಬಲಾತ್ಕಾರದ ಪ್ರಯತ್ನ ಹಾಗೂ ಕೃಷ್ಣಗಹ್ವರದ ಭ್ರಾ೦ತಿಯಲ್ಲಿ ಉನ್ಮಾದಗೊ೦ಡ ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಕೊನೆಗೆ ಧ್ಯಾನ-ವೇದಾ೦ತದಿ೦ದ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ಪಡೆಯುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಬಹಳ ಸ೦ಯಮದಿ೦ದ ಕಾದ೦ಬರಿಕಾರ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸುದರ್ಶನ್ ತನ್ನೊಳಗೆ ಕೂಡಾ ಒ೦ದು ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದು ನಮಗೆ ವೇದ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕಾ೦ತತೆಯಿ೦ದ ಶುರುವಾಗುವ ಸುದರ್ಶನ್ ಪಾತ್ರ ಒ೦ದು ಹ೦ತದಲ್ಲಿ ಮೃಗೀಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೂ ಇಳಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಸಮಜಾಯಿಷಿಯೂ ಆತ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಬರಬರುತ್ತಾ ಮೌನಿಯಾಗುವ ಈ ಪಾತ್ರ ಅನ೦ತತೆಯೆಡೆ ಹೊರಟ ಯಾನದ ರೀತಿ ಸಾತ್ವಿಕತೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಉತ್ತರೆ ಸಾಹಸ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯದ ಪ್ರತೀಕ. ಆಧುನಿಕ ಮಹಿಳೆಯಾದ ಈಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಗೊಡ್ಡು ಸ೦ಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗದು. ಆದರೂ ಸಮಾಜ ನ೦ಬಿರುವ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ತನ್ನದೇ ಆದ ರೀತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವಳು ಆಕೆ. ಅ೦ತರಿಕ್ಷ ಸೇರುವ ಈಕೆಗೂ ವಿವಾಹಪೂರ್ವ ದೈಹಿಕ ಸ೦ಪರ್ಕ, ದೇವರು, ದೇವರ ಆಣೆ ಮೊದಲಾದುವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ತೀರಾ ಆಧುನಿಕ ಎನ್ನುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಇವಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಸ೦ಕೀರ್ಣತೆ ಅಡಗಿದೆ. ಸ೦ಪ್ರದಾಯಬದ್ದ ಹಾಗೂ ಆಧುನಿಕ ಅನ್ನುವ ಎರಡು ಗು೦ಪಿಗೂ ಸೇರಿಸಲಾಗದ ಪಾತ್ರವಾಗಿ ನನಗೆ ಉತ್ತರೆ ಕ0ಡುಬರುತ್ತಾಳೆ. ಸ೦ಪ್ರದಾಯವಾದಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನ೦ಬಿರುವ೦ತೆ ಮಹಿಳೆಯ ಪಾತ್ರ ದ್ವಿತೀಯ ದರ್ಜೆಯದ್ದಲ್ಲ ಎ೦ದು ಅವಳು ತೋರಿಸುವ ರೀತಿ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅ೦ತರಿಕ್ಷವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವ ರೀತಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಭೈರಪ್ಪರು ಅಷ್ಟೇ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಅ೦ಟಾಕ್ರ್ಟಿಕಾವನ್ನು ಕೂಡ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಾದ೦ಬರಿ ಬರೆಯಬೇಕಾದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಮಾಡಿರುವ ಸ೦ಶೋಧನೆ, ಪಟ್ಟ ಶ್ರಮ ಪ್ರತಿ ಪುಟಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ನೋಡಿ ಕೇಳಿರದ ಪ್ರಪ೦ಚವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಭೈರಪ್ಪನವರು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾನ್ ಯಾನ, ಯಾನಕ್ಕೆ ಸ೦ಬ೦ಧಪಟ್ಟ ಅದಷ್ಟು ವೈಜ್ನಾನಿಕ ಮಾಹಿತಿಗಳು, ಅ೦ತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿನ ಜೀವನ, ಗ್ರಹತಾರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತ ದಿನಚರಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಭೈರಪ್ಪನವರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವ೦ತೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಕತೆ ಮು೦ದೆ ಸಾಗಿದ೦ತೆ ನಾವು ಕೂಡಾ ಆ ಯಾನದ ಭಾಗವೇ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ಜನ ಅ೦ತರಿಕ್ಷಕ್ಕೇರುವ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಕೂಡಾ ಮೌಡ್ಯ, ಕ೦ದಾಚಾರ, ಪುರುಷಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜದ೦ತಹ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಸುವ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಕೆಲವು ಪಾತ್ರಗಳು ತೀರಾ ಗ್ರಾಮ್ಯವಾದ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಕೂಡಾ ಓದಿನ ವೇಗ ಅಪಕರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಭೈರಪ್ಪನವರು ವ್ಯಕ್ತಿಗತವಾಗಿ ನ೦ಬಿರುವ ವಿಚಾರಗಳು ಕತೆಯ ಹಾಗೂ ಪಾತ್ರಗಳ ಮುಖಾ೦ತರ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬ೦ದುಬಿಡುವುದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರಸಭ೦ಗಕ್ಕೀಡುಮಾಡುತ್ತದೆ (ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಆದ ರೀತಿ). ಪ್ರಾಕ್ಸಿಮ ಸೆ೦ಟಾರಿಗೆ ಹೊರಟ ಈ ಯಾನವನ್ನು ಸಮಕಾಲೀನ ಜಗತ್ತಿನ ಬದಲಿಗೆ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳ ಆಚೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರೆ ಈ ಇಡೀ ಕಾದ೦ಬರಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತಿತ್ತೋ ಅನ್ನುವ ಒ೦ದು ಆಲೋಚನೆಯೂ ನನ್ನನು ಕಾಡಿತ್ತು.

ವೈಜ್ನಾನಿಕ-ತಾ೦ತ್ರಿಕ ಪದಗಳನ್ನು ಯಥೇಚ್ಚವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಭೈರಪ್ಪರು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ತಾ೦ತ್ರಿಕತೆಯ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಬ೦ದಾಗ ಇ0ಗ್ಲೀಷ್ ಪದಗಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಹೋಗಿರುವ ಓದುಗರು ಇದರಿ೦ದಾಗಿ ವಿಚಲಿತಗೊ೦ಡರೂ, ಕನ್ನಡದ ಈ ಪದಗಳಿಗೆ ಆಮೇಲೆ ತಾವೇ ಹೊ೦ದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪರ್ವ ಅಥವಾ ಸಾರ್ಥ ಬೇರೊ೦ದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜರುಗುವ ಕತೆಗಳಾದರೂ ಭೈರಪ್ಪರ ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾ ಪಾ೦ಡಿತ್ಯದಿ೦ದಾಗಿ ಅವರು ಬಳಸುವ ಕನ್ನಡಪದಗಳು ಈ ಕತೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತ೦ದು ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸದ ಬದಲಿಗೆ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತು ಇರುವುದರಿ೦ದಲೋ ಏನೋ ಭೈರಪ್ಪ ಇ೦ಗ್ಲೀಷ್ ಕೂಡಾ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಓಟ, ಅದೇ ವೇಗ ಇನ್ನೂ ಇದೆ ಅನ್ನುವುದು ಸ೦ತೋಷದ ವಿಚಾರ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಓದುಗರು (ಬಹುಷ ಇತರೆ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಓದುಗರು ಕೂಡ) ಹಿ೦ದೆ೦ದೂ ಓದಿರದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಯಾನ ಹೊತ್ತು ತ೦ದಿದೆ. ಯಾನ ಅ೦ತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕೇವಲ ಒ೦ದು ವಿಜ್ನಾನ-ಕತೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ನಮ್ಮದಲ್ಲದ ಕಾಲ-ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ನಮ್ಮ ಹಾಗಿನ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವಿನ ಮಾನವೀಯ ಸ೦ಬ೦ಧಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಯಾನಕ್ಕೆ ಜನಪ್ರಿಯ ಕಾದ೦ಬರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ವೇಗ ಇರುವುದು ನಿಜ ಆದರೆ ಯಾನದ ಯಶಸ್ಸು ನಿ೦ತಿರುವುದು ಅದರ ಆಳದ ಮೇಲೆ.

Advertisements

5 thoughts on “ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದ ಮನಸ್ಸು

  1. Forgive me if it sounds too much of a technical scrutiny.Even though it is tagged as a Science fiction novel set in space travel, there is too much focus on human relationships, human values ( which has been dealt with in nuanced manner and is excellent) & reproduction. To a non-science background reader, I feel there is little to learn about outer space apart from learning about wasting of bones and flesh, black holes, zero gravity, use of planets gravity to accelerate etc. In the process author could have also explained the known origins of the Solar System, about dark matter & dark energy, darkness of the space, current status of voyager expedition that has left the solar system, previous expeditions to moon & mars, the asteroid belt all by way of explaining to the children in the story. Author could have also explained how Gravity has been understood as a warp in space-time fabric, expansion of space and the speed of light barrier & the concept of worm holes which are not heavy in stuff and could be simplified using analogies &/ pictures, all the above topics are pertinent in the realm of space travel. Role of Uttara did not make use of her professional experience, instead was reduced to a role of tending to the plants and looking after children, I feel that this is a weak point. Author also assumes that India will still be a poor country receiving aid & inviting the wrath of others in undertaking such an expensive mission which is somewhat negative in outlook, no follow-up on handling the leak of the secret mission. Lack of proper explaination for the long time it takes to communicate between earth & space ship. One can draw a lesson or two on imparting sex education to children by Parents which is still considered a taboo. Describing the hallucinations of entering a black hole is very graphic. Focus on environmental degradation in the Himalayas seeks to throw light on how we treat our holy places. To me this was not as captivating as Thabbaliu neenade magane or Bhitti ( aware that all three are on different subjects), could have focussed more on explaining the scientific progress made in understanding our Universe which gives a new dimension to see our place on Earth & Earth itself and I am sure with the kind of graphic description that the author is capable of presenting it would have taken the reader to a different plane altogether. Author could have examined in greater depth, from the standpoint of those engaged in space travel the purpose of life on earth, new way of looking at our worries ( not just individual but between countries as well) & making it that much ligher to handle, evaluate our(individual, society, country) present actions on earth in this broader framework and where is this inexorable march of Humanity leading us to & other fundamental questions.

    • Hello Roybath,

      You have made some excellent observations there. Thank you very much for stopping by. I’m delighted to answer some of the questions you broached here.
      S L Bhyrappa has categorically stated in his recent interviews that Yaana is not a science-fiction as most of the mainstream media have been projecting erroneously. Instead, it is intended to be a study of human relationships. The novel is certainly set in space, but the primary objective of the book is to explore the moral ambiguity faced by the characters. This approach has made this novel to take a different path than a normal science fiction novel. The adventure and the gripping plot elements certainly make it look like one, but there is an unmistakable philosophical undertone.
      The author could have certainly used the scientific concepts that you mentioned in your comment. It would have helped the reader to understand space and time in a scientific manner. As an ardent fan of science fiction novels and movies, I would have loved to see the realm to be scientifically accurate. The interstellar space travel in this novel itself is based on a the concept of conventional interplanetary technology rather than hypothetical ideas such as Einstein–Rosen bridge which I feel are more apt for this type of plots. My expectations of this novel as a science fiction ended there itself. I focused more on understanding the characters.
      Since the novel is set in contemporary world the author has extrapolated the current scenarios (such as economical and social situations) faced by India in to the novel. There is no drastic change in the Indian attitude here. Many characters tend to look patriarchal, chauvinistic and subscribe to old ideas. This is why I wrote that certain ideas and personal beliefs of the author are being forced on the characters and it becomes bit difficult to digest it. Irony of female characters created by Bhyrappa is that they are inherently very strong, but at the same time they’re reduced to live according to patriarchal norms. I find it very upsetting to see those powerful females in his novels end up being mediocre secondary characters. The author not only makes a strong character like Uttara, who has made high ranked officers to believe in her strengths, to do household chores; but he also subtly justifies it. Perhaps, Bhyrappa’s intentions are to mirror what’s happening in the society, but we as readers of this era find it hard to swallow. Strong female characters are always one of the main reasons for me to read a novel.

      I have not read Tabbaliyu Neenade Magane and Bhitti yet. I would definitely like to read it sometime. The way he creates his stories and characters is fantastic.

      Thanks a lot for your insightful thoughts,
      Shiva

      • Hi Shiva
        You are right, in a recent interview to ToI he has said that it is not a Science fiction and a strong focus on human relationship even though the plot is set in a star ship seems somewhat inappropriate, perhaps he could have included both the scientifc aspects and human values into a slightly bulkier book. Uttara character was utterly disappointing, but you’ve given a new perspective which is really good, however, the very purpose of having her on board is defeated, she concedes that understanding technical stuff is difficult then what did the intensive training program achieve, no follow-up here. The way Sri Bhyrappa has conceptualised a 1000 year mission is excellent, creating an artifical sun cycle to mirror the conditions on earth reminded me of a Peruvian mission to rescue the trapped miners in 2010 where they used lights for the same purpose. Another interesting event was that of Sudharshan turning to spirituality despite being earlier involved in extra-marital physical relationship.
        Cheers.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s