Let not a wisp escape

One good thing about reading a novel long after it got released is that you can enjoy it as a book; and not as some hot commodity in the market. I have just finished reading Amitav Ghosh’s 2008 Booker nominated novel Sea of Poppies. I felt the book not only deserved all the critical acclaim it received, but it also took the readers to the realms never explored before. When I turned the last page of the novel I was immersed with a mixture of emotions. There was an exhilaration of having read a brilliant epic saga, enlightenment of learning about our forgotten past and a sense of astonishment for knowing a variety of exciting characters that would remain with me for a long time.

Sea Of Poppies, set in the mid-19th century, is about an assortment of people on board Ibis, a former slave vessel, which is on its journey from India to Mauritius. It was a time in history when most of the subcontinent had come under the rule of British East India Company. The Empire’s trade imbalance with the economically strong China had lead the company to force poor Indian farmers into cultivating opium, the only commodity that seemed to have any market in the self-reliant China. The introduction of opium as a cash crop had severe consequences on millions of people in India. And the unethical trade practices of the company with regard to opium would eventually force two brutal wars on China, now known as Opium wars. These wars killed millions of people and savaged the lives of many beyond repair, all in the pretext of Free Trade. The plot of the novel is set in the era when the East was slowly inching towards the brink of First Opium war.


Ibis is filled with a motley array of characters. We are introduced to Deeti, an uppercast poor woman whose husband is an opium addict working for the legendary Gazipur opium factory. She often discusses about her vivid epiphany of a large ship with her daughter Kabootari. As fate would have it, a series of events make her one of the passengers of the same vessel. Boarding the ship with her is Kalua, a lower caste ox-cart driver. While his gigantic figure evoked fear among men, his dimwit often made him pay heavy price.

The second in command of the ship, Zachary Reid (or Zikri Malum as Lascars call him) is an American sailor who has taken an immediate liking for the culture of the subcontinent. Paulette (also known as Putli and Pugli), a French woman born and brought up in India with a fascination for botany, is an unlikely character to be present on a ship like this. Nonetheless, she is on the vessel hiding from the eyes of Jodu, an Indian boatman present on that ship, whom she considers to be her brother.

The ship also carries Neel Rattan Haldar, a convict who was a well educated zamindar before he was sentenced to deportation on charges of forgery. Baboo Kissin Pander is another interesting character. He is an efficient gomusta in the office of Mr Burnhum, the new owner of the ship Ibis. His attachment to Taramony, the deceased wife of his uncle is the reason that brought him on the journey to Mauritius on this vessel. We see him believe Zachary to be an incarnation of Lord Krishna and a sign from Taramony to carry on his life ultimate mission of building a temple. As the plot unfolds we see the eccentric gomusta slowly transforming in to a woman.

All these main characters have some of the most brilliant back stories. They come from diverse social milieu and form a sort of brethren and call themselves jahaj bhais or jahaj behens. The ship becomes their world and they are on a journey that they believe will give them a new beginning far away from the land of their ancestors. As the voyage continues on the black water, we see their fear, excitement and hope manifest. They unveil their stories in a way that is both beautiful and profound. The minor characters that we see on the ship too bring with them very vivid stories and add new layers to narrative.

Amitav Ghosh is a master storyteller. He has not only created some fantastic characters but also written brilliantly about the world they inhabit. The painstaking research that he has undertaken for this book (also for the entire trilogy) is very evident in the description of the era. I have never read an English novel that has portrayed life under Company rule this masterfully. The lifestyle, the ethos, the belief system and the culture of these people and the transformations the world was going through are described brilliantly. The coolies, lascars (sailor community), company officers, zamindars and nautch women create a very vibrant world. We read these pages with a sense of wonder as Mr Ghosh goes on describing the opium factory, Calcutta, Hooghly River, Ibis and its people with the command of a fine historian and a social anthropologist.

The grandeur of the plot is amplified by the rich language used by the writer. English has never seemed this Indian before. The way Bhojpuri, Bengali, Lascari and other pidgin languages are used along with Queen’s language gives a very rich flavor to the story. The multitude of languages spoken on the vessel makes Ibis a melting pot of various cultures. The characters, with the words they mouth, bring a certain amount of authenticity and texture to the novel. The tonality itself paints a big picture of multiculturalism of that era.

The story grows on us in many layers like an addiction. It gives us a peek in to the history that is never discussed anywhere else. It introduces us to the people who walked on this very land a century and half back. It tells us the brutality of trade, war and hegemony that literally brought India and China, two of the greatest civilizations, to its knees. It tells us about the pursuit of freedom in the times of gross adversity. It tells us about migrations that would eventually build many countries. The world we are living in today is not very different from the era this novel is set in. The brutal wars, unethical global trade practices and the quest for supremacy still drive most of the contemporary world. In that sense the book is an allegory to the world we are living in today.

The biggest achievement of this seminal work of Amitav is that it does not come across as mere a documentation of bygone era, but it appeals to us at a very human level. The adventure, sufferings, happiness, excitement, drama and tension unfold in a way that cannot be called as subtle, given the richness of narrative. There also is lot of nuances the writer incorporates which gives an emotional touch to the historical fiction. It is impossible but to admire when Mr Ghosh paints a novel that is huge and epic in both canvas and ambition. We should enjoy this novel with the caution of an afeemkhor (opium addict) who would not let a wisp escape of his akbari afeem smoke.

I am yet to read the second installment of the Ibis trilogy River Of Smoke (which is already a success) and the third installment Flood of Fire (which is scheduled for a Spring release this year). Until then, Ibis will continue to haunt me like it did to Deeti in her apparitions.

ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದ ಮನಸ್ಸು

“ಎಸ್ ಎಲ್ ಭೈರಪ್ಪರ ಹೊಸ ಕೃತಿ ಬ೦ದಿದೆ. ನಿಮಗಾಗಿ ಒ೦ದು ಪ್ರತಿ ತೆಗೆದಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ” ಎ೦ದು ಕೃತಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಅದ ದಿನ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆಯಿ೦ದ ನನಗೆ ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ಬ೦ದಾಗಿನಿ೦ದ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು ನನ್ನ ಕಾತರತೆ. ಅದೇ ಸ೦ಜೆ ಪುಸ್ತಕ ಓದಲು ಕುಳಿತ ನಾನು ತಡ ರಾತ್ರಿಯಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದೆ. ಭೈರಪ್ಪರ ಪ್ರತಿಯೊ೦ದು ಕಾದ೦ಬರಿಯ೦ತೆ “ಯಾನ” ಕೂಡ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟದ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಭೈರಪ್ಪರ ಪುಸ್ತಕ ಬ೦ತೆ೦ದರೆ ಅದು ಓದುಗರಿಗೆ, ಪ್ರಕಾಶಕರಿಗೆ, ವಿಮರ್ಶಕರಿಗೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಅನುವಾದಕಾರರಾದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾರಿಗೂ ಸುಗ್ಗಿ ಸ೦ಭ್ರಮ. ಭೈರಪ್ಪರ ಪರ್ವ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ಥ ನಾನು ಬಹಳಾ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಓದಿದ ಎರಡು ಕೃತಿಗಳು. ಅ೦ತೆಯೇ  ನಾಯಿನೆರಳು, ಮತದಾನ, ನಿರಾಕರಣ, ಆವರಣ ಹಾಗೂ ಗ್ರಹಣ ಕೂಡಾ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿಡಿಸಿದ್ದವು. ಈ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ಯಾನ ಕೂಡಾ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯ, ವಿಚಾರಧಾರೆ ಅಥವಾ ತರ್ಕದ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯಾನದ ವಿಮರ್ಶೆ ನಾನಿಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆ೦ದರೆ ಯಾನವನ್ನು ಈಗ ತಾನೇ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆ ಕಾದ೦ಬರಿಯ ವಸ್ತು ಇನ್ನೂ ನನ್ನೊಳಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಭೈರಪ್ಪರು ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಹಲವು ಅಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ನನ್ನ ಬರಹದ ಉದ್ದೇಶ ಈ ಕೃತಿಯ ಸ್ಥೂಲ ಪರಿಚಯ (ಇನ್ನೂ ಯಾನ ಓದದವರಿಗಾಗಿ) ಹಾಗೂ ಓದುಗನಾಗಿ ಈ ಕಾದ೦ಬರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ನೀಡುವುದು ಮಾತ್ರ.


ಮೊದಲಿಗೆ ನಾವು ಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸೋಣ. ಅ೦ತರಿಕ್ಷ ವಿಜ್ನಾನ ಶರವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿರುವ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಒ೦ದು ಮಹತ್ತರವಾದ ಸ೦ಶೋಧನೆಗೆ ತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯನಿ೦ದ ಅಗಾಧ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾಕ್ಸಿಮಾ ಸೆ೦ಟಾರಿ ನಕ್ಷತ್ರದೆಡೆ ಭಾರತೀಯ ವಿಜ್ನಾನಿಗಳು ಒ೦ದು ಅ೦ತರಿಕ್ಷ ನೌಕೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ನೌಕೆಯೊಳಗೆ ಒ೦ದು ಗ೦ಡು ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಕೂರಿಸಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ದೀರ್ಘಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅಣಿಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಫೈಟರ್ ಪೈಲಟ್ ಉತ್ತರೆ ಹಾಗೂ ವಿಜ್ನಾನಿ ಸುದರ್ಶನ್ ಎ೦ದೂ ತಿರುಗಿ ಬಾರದ ಈ ಯಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಟ ಎರಡು ಪಾತ್ರಗಳು. ಪ್ರಾಕ್ಸಿಮಾ ಸೆ೦ಟಾರಿ ತಲುಪಲು ಎಷ್ಟೋ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಇರುವುದರಿ೦ದ ಈ ಯಾನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತಲೆಮಾರಿನಿ೦ದ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಸಾಗಬೇಕು. ಮು೦ದಿನ ಅದಷ್ಟು ತಲೆಮಾರುಗಳು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಾವೇ ಈ ನೌಕೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿ ತಿನ್ನಬೇಕು. ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಾಲುವಷ್ಟು ಇ೦ಧನ-ವಿದ್ಯುಚ್ಚಕ್ತಿ ಕೂಡಾ ಈ ನೌಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ತಾ೦ತ್ರಿಕ ಪರಮೋಚ್ಚತೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾದ ಈ ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಇವರೀರ್ವರು ಹಾಗೂ ಇವರ ಮಕ್ಕಳಾದ ಮೇದಿನಿ ಹಾಗೂ ಆಕಾಶ್ ಎದುರಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಬೇರೆ ರೀತಿಯದು. ಈ ನಾಲ್ಕು ಪಾತ್ರಗಳು ಸೂರ್ಯಮ೦ಡಲದಿ೦ದ ಹೊರಸಾಗಿರುವ ಯಾನದೊಳಗೆ ನೈತಿಕತೆಯ ಪರಿಭಾಷೆ ಏನು ಎ೦ಬ ವಿಲಕ್ಷಣವಾದ ತರ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಆಕಾಶ್ ಹಾಗೂ ಮೇದಿನಿ ಯೌವ್ವನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರೀರ್ವರ ನಡುವೆ ದೈಹಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆ ಉ೦ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೊ೦ದು ಸಮಾಜ ಬಾಹಿರ ಸ೦ಬ೦ಧ ಅನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಇವರೀರ್ವರು ಒ೦ದು ದಿನ ನೌಕೆಯ ಮೆಗಾಕ೦ಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಖಾ೦ತರ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯೋಮದ ಅನ೦ತತೆಯೊಳಗೆ ತೇಲುತ್ತಿರುವ ಆ ನೌಕೆಯೊಳಗೆ ನೈತಿಕತೆ ಅ೦ದರೇನು ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ೦ತಾನ ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯಬೇಕು? ದೈಹಿಕ ಇಚ್ಚೆಗಳು, ಕಾಮ, ಸ೦ಬ೦ಧಗಳು ಇ೦ತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಮಾರ್ಪಾಡುಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ? ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸುದರ್ಶನ್ ಅ೦ತರ್ಮುಖಿ. ತನ್ನ ಯಾನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಜೊತೆಗೆ ಸದಾ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯ. ಉತ್ತರೆ ಕೂಡಾ ಯಾನದ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ವ್ಯಸ್ತವಾಗಿರುವಾಕೆ. ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಸಿಗದಾಗ ಮೆಗಾ ಕ೦ಪ್ಯೂಟರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಅಡಗಿದ್ದ ತ೦ದೆ ತಾಯಿಯ ಎರಡು ದಿನಚರಿ ದಾಖಲೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಮು೦ದೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಆ ದಿನಚರಿ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿತ್ತಾರೆ. ಸುದರ್ಶನ್ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರೆ ಯಾನಕ್ಕೆ ತೊಡಗುವ ಮೊದಲಿನ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿ೦ದ ಹಿಡಿದು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟುವ ವರೆಗೆ ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿವರಗಳು ಆ ದಿನಚರಿ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಗೆ ಖುದ್ದು ಸುದರ್ಶನ್-ಉತ್ತರೆಯಿ೦ದ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇ೦ತಹ ಸ೦ಕೀರ್ಣವಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪಾತ್ರಗಳು ಹೇಗೆ ಸ್ಪ೦ದಿಸುತ್ತವೆ, ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲುವ ನೈತಿಕತೆಯ ನಿಯಮಗಳು ಅದೆಷ್ಟೋ ಜ್ಯೂತಿರ್ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಯಾನದೊಳಗೆ ಕೂಡಾ ಅನ್ವಯಿಸಲಾದೀತೇ ಅನ್ನುವ ಜಿಜ್ನಾಸೆಯನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾದ೦ಬರಿಕಾರ ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಕತೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ, ಇನ್ನಿತರ ಪಾತ್ರಗಳು, ಅವುಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚೇನು ಹೇಳಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಕಾದ೦ಬರಿ ಓದಿರದವರಿಗೆ ಇದರಿ೦ದ ರಸಭ೦ಗವಾದೀತು. ಆದರೆ ಈ ಕಾದ೦ಬರಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀರಿದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒ೦ದೆರಡು ಮಾತು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕು.


ಸುದರ್ಶನ್-ಉತ್ತರೆ ನಡುವೆ ಎ೦ದೂ ಬೆಸೆಯದ ಸ೦ಬ೦ಧವು ಯಾನ ಸಾಗುವ ನಿರ್ವಾತ ಹಾದಿಯ ರೀತಿಯೇ ಕ೦ಡುಬರುತ್ತದೆ. ಸುದರ್ಶನ್ ತನ್ನ ಕಾಮ ವಾ೦ಛೆಯನ್ನು ಹದ್ದುಬಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಡಲು ಪಡುವ ಪಾಡು, ಉತ್ತರೆಯ ದೇಹದ ಮೇಲಿನ ಆತನ ಆಕರ್ಷಣೆ, ಬಲಾತ್ಕಾರದ ಪ್ರಯತ್ನ ಹಾಗೂ ಕೃಷ್ಣಗಹ್ವರದ ಭ್ರಾ೦ತಿಯಲ್ಲಿ ಉನ್ಮಾದಗೊ೦ಡ ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಕೊನೆಗೆ ಧ್ಯಾನ-ವೇದಾ೦ತದಿ೦ದ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ಪಡೆಯುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಬಹಳ ಸ೦ಯಮದಿ೦ದ ಕಾದ೦ಬರಿಕಾರ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸುದರ್ಶನ್ ತನ್ನೊಳಗೆ ಕೂಡಾ ಒ೦ದು ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದು ನಮಗೆ ವೇದ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕಾ೦ತತೆಯಿ೦ದ ಶುರುವಾಗುವ ಸುದರ್ಶನ್ ಪಾತ್ರ ಒ೦ದು ಹ೦ತದಲ್ಲಿ ಮೃಗೀಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೂ ಇಳಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಸಮಜಾಯಿಷಿಯೂ ಆತ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಬರಬರುತ್ತಾ ಮೌನಿಯಾಗುವ ಈ ಪಾತ್ರ ಅನ೦ತತೆಯೆಡೆ ಹೊರಟ ಯಾನದ ರೀತಿ ಸಾತ್ವಿಕತೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಉತ್ತರೆ ಸಾಹಸ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯದ ಪ್ರತೀಕ. ಆಧುನಿಕ ಮಹಿಳೆಯಾದ ಈಕೆಯ ಮನಸ್ಸು ಗೊಡ್ಡು ಸ೦ಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗದು. ಆದರೂ ಸಮಾಜ ನ೦ಬಿರುವ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ತನ್ನದೇ ಆದ ರೀತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವಳು ಆಕೆ. ಅ೦ತರಿಕ್ಷ ಸೇರುವ ಈಕೆಗೂ ವಿವಾಹಪೂರ್ವ ದೈಹಿಕ ಸ೦ಪರ್ಕ, ದೇವರು, ದೇವರ ಆಣೆ ಮೊದಲಾದುವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ತೀರಾ ಆಧುನಿಕ ಎನ್ನುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಇವಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಸ೦ಕೀರ್ಣತೆ ಅಡಗಿದೆ. ಸ೦ಪ್ರದಾಯಬದ್ದ ಹಾಗೂ ಆಧುನಿಕ ಅನ್ನುವ ಎರಡು ಗು೦ಪಿಗೂ ಸೇರಿಸಲಾಗದ ಪಾತ್ರವಾಗಿ ನನಗೆ ಉತ್ತರೆ ಕ0ಡುಬರುತ್ತಾಳೆ. ಸ೦ಪ್ರದಾಯವಾದಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನ೦ಬಿರುವ೦ತೆ ಮಹಿಳೆಯ ಪಾತ್ರ ದ್ವಿತೀಯ ದರ್ಜೆಯದ್ದಲ್ಲ ಎ೦ದು ಅವಳು ತೋರಿಸುವ ರೀತಿ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅ೦ತರಿಕ್ಷವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವ ರೀತಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಭೈರಪ್ಪರು ಅಷ್ಟೇ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಅ೦ಟಾಕ್ರ್ಟಿಕಾವನ್ನು ಕೂಡ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಾದ೦ಬರಿ ಬರೆಯಬೇಕಾದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಮಾಡಿರುವ ಸ೦ಶೋಧನೆ, ಪಟ್ಟ ಶ್ರಮ ಪ್ರತಿ ಪುಟಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ನೋಡಿ ಕೇಳಿರದ ಪ್ರಪ೦ಚವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಭೈರಪ್ಪನವರು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾನ್ ಯಾನ, ಯಾನಕ್ಕೆ ಸ೦ಬ೦ಧಪಟ್ಟ ಅದಷ್ಟು ವೈಜ್ನಾನಿಕ ಮಾಹಿತಿಗಳು, ಅ೦ತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿನ ಜೀವನ, ಗ್ರಹತಾರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತ ದಿನಚರಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಭೈರಪ್ಪನವರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವ೦ತೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಕತೆ ಮು೦ದೆ ಸಾಗಿದ೦ತೆ ನಾವು ಕೂಡಾ ಆ ಯಾನದ ಭಾಗವೇ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ಜನ ಅ೦ತರಿಕ್ಷಕ್ಕೇರುವ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಕೂಡಾ ಮೌಡ್ಯ, ಕ೦ದಾಚಾರ, ಪುರುಷಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜದ೦ತಹ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಸುವ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಕೆಲವು ಪಾತ್ರಗಳು ತೀರಾ ಗ್ರಾಮ್ಯವಾದ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಕೂಡಾ ಓದಿನ ವೇಗ ಅಪಕರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಭೈರಪ್ಪನವರು ವ್ಯಕ್ತಿಗತವಾಗಿ ನ೦ಬಿರುವ ವಿಚಾರಗಳು ಕತೆಯ ಹಾಗೂ ಪಾತ್ರಗಳ ಮುಖಾ೦ತರ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬ೦ದುಬಿಡುವುದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರಸಭ೦ಗಕ್ಕೀಡುಮಾಡುತ್ತದೆ (ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಆದ ರೀತಿ). ಪ್ರಾಕ್ಸಿಮ ಸೆ೦ಟಾರಿಗೆ ಹೊರಟ ಈ ಯಾನವನ್ನು ಸಮಕಾಲೀನ ಜಗತ್ತಿನ ಬದಲಿಗೆ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳ ಆಚೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರೆ ಈ ಇಡೀ ಕಾದ೦ಬರಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತಿತ್ತೋ ಅನ್ನುವ ಒ೦ದು ಆಲೋಚನೆಯೂ ನನ್ನನು ಕಾಡಿತ್ತು.

ವೈಜ್ನಾನಿಕ-ತಾ೦ತ್ರಿಕ ಪದಗಳನ್ನು ಯಥೇಚ್ಚವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಭೈರಪ್ಪರು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ತಾ೦ತ್ರಿಕತೆಯ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಬ೦ದಾಗ ಇ0ಗ್ಲೀಷ್ ಪದಗಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಹೋಗಿರುವ ಓದುಗರು ಇದರಿ೦ದಾಗಿ ವಿಚಲಿತಗೊ೦ಡರೂ, ಕನ್ನಡದ ಈ ಪದಗಳಿಗೆ ಆಮೇಲೆ ತಾವೇ ಹೊ೦ದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪರ್ವ ಅಥವಾ ಸಾರ್ಥ ಬೇರೊ೦ದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜರುಗುವ ಕತೆಗಳಾದರೂ ಭೈರಪ್ಪರ ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾ ಪಾ೦ಡಿತ್ಯದಿ೦ದಾಗಿ ಅವರು ಬಳಸುವ ಕನ್ನಡಪದಗಳು ಈ ಕತೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತ೦ದು ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸದ ಬದಲಿಗೆ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತು ಇರುವುದರಿ೦ದಲೋ ಏನೋ ಭೈರಪ್ಪ ಇ೦ಗ್ಲೀಷ್ ಕೂಡಾ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಓಟ, ಅದೇ ವೇಗ ಇನ್ನೂ ಇದೆ ಅನ್ನುವುದು ಸ೦ತೋಷದ ವಿಚಾರ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಓದುಗರು (ಬಹುಷ ಇತರೆ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಓದುಗರು ಕೂಡ) ಹಿ೦ದೆ೦ದೂ ಓದಿರದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಯಾನ ಹೊತ್ತು ತ೦ದಿದೆ. ಯಾನ ಅ೦ತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕೇವಲ ಒ೦ದು ವಿಜ್ನಾನ-ಕತೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ನಮ್ಮದಲ್ಲದ ಕಾಲ-ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ನಮ್ಮ ಹಾಗಿನ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವಿನ ಮಾನವೀಯ ಸ೦ಬ೦ಧಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಯಾನಕ್ಕೆ ಜನಪ್ರಿಯ ಕಾದ೦ಬರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ವೇಗ ಇರುವುದು ನಿಜ ಆದರೆ ಯಾನದ ಯಶಸ್ಸು ನಿ೦ತಿರುವುದು ಅದರ ಆಳದ ಮೇಲೆ.

The Metamorphosis and Kafka


Franz Kafka (1883-1924)

It was always puzzling to see how different people interpreted Franz Kafka’s work. Some writers would find him absurd, some analyst would call him a communist, while others consider him as a great philosopher of our time. The other day, I was searching the internet for some information on a Kannada playwright Samsa. The search took me to some other page which contained the excerpts of the Franz Kafka’s novel The Metamorphosis. The only reason for me landing on that page was simply this. The protagonist’s name in this novel was Samsa Gregor.

Reading about the critical acclaims novel received made me interested in the book. Although not a fan of e-books, I decided  give thios novel a try I must say it was worth it. This is a short novel which kept me glued till the end. The novel has a very unusual plot. This is a story of a bachelor travel executive who gets up from sleep one fine day to discover that he has been transformed into a vermin (a roach to be precise). Though his thinking capacities are still intact, his new body makes it extremely difficult for him to move around. Samsa Gregor – whose body is mutated – was a very hard working man and a family person who loved spending time with his old parents and listening his teenage sister play violin. His work had made him a busy man who spent most of his time roaming from one place to another. Because of his hard work he could pay back the father’s debts.He was also planning to send his sister to a music institution to specialize in violin. He was a very responsible man in every sense. But the metamorphosis took place all of sudden, literally overnight.

Initially, his plight leaves his family in a deep sorrow. His parents are shocked to see him crawl in his room. The chief clerk of his office who comes to ask about Samsa’s absence returns after having a kind of heated arguments with him. Later, Samsa’s sister Grete takes courage to come into his room and give him some food. It becomes a routine for her to come and give him his food.They have stopped talking to each other now, but the routine of giving him food somehow continues. It could be because of the reason that Samsa thinks attempting to talk to her might scare her away. Whenever she enters the room he runs under the couch thinking that his looks may make her feel embarassed. Gradually, we see Samsa being treated like an animal. The dark room becomes his world. Most of the time either he sleeping or crawling the walls and ceiling of his room and sometimes listening to the murmuring of hes fellow family members. The responsibility of overseeing the family is slowly shifted to Samsa’s sister now. His father who is retired, now thinks about taking up a job again. His mother also starts working. They decide a portion of their flat on rent to the tenants thinking that it will help them. The tenants are very rude to the family. Samsa hears all these changes from his room with a grave silence. This abstract story hides a very deep philosophical meaning in it. From the concept of metamorphosis to the the characters, Kafka narrates everything in the language of metaphors.

What is metamorphosis in real sense? The one which we see in Gregor is a physical one. What about the one which takes place in the lives of Samsa’s sister and his parents? The relationships play vital role in this novel, especially the relationship the siblings share. We can see the change in her attitude towards him,. The metamorphosis is actually about the transformation of Grete from a girl to a woman. Initially it was her who shed tears for Samsa; and it was her who brought food into his room. But we see her coming to a decision that Samsa is mere an animal now and in order to bring peace to their family they should get rid of it (Samsa). This shows the completion of the metamorphosis in Grete.
As I said earlier this story can be interpreted into many themes. Many themes like loneliness, the attitudes towards those who are different, materialistic attitude or Freudian psychological themes can be derived from this novella. This novella makes you think about your life; most importantly about the goal of your life. People recognize you and treat you well for the works you do. What will happen if you were to become a vermin one day like it happened to Samsa? Think!

(Here is a free e-book of ‘The Metamorphosis’ – courtesy Project Gutenberg. This is the image of the original novel in German.)