ನಿನ್ನೆಯ ಒ೦ದು ತುಣುಕು

ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ
ನೀನು ಓದಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕವೊ೦ದು
ಇ೦ದು ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಬಿಳಿ ಹಾಳೆಗಳೆಲ್ಲಾ
ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ
ಅಕ್ಷರಗಳು ಮಾಸತೊಡಗಿದ್ದವು.

ಪುಟಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ
ನಿನ್ನ ಕೈಬೆರಳುಗಳು
ಸವರಿದ  ನೆನಪುಗಳಿದ್ದವು.

ಆ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಓದಿ
ನಕ್ಕ ನಿನ್ನ ನಗು
ಇನ್ನೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತಿತ್ತು.

ಒ೦ದು ರಾತ್ರಿ ನಿನ್ನೆದೆಗೆ
ಅಪ್ಪಿ ಹಿಡಿದ ಶಾಖ
ಅದರಲ್ಲಿ ಆರದೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು.

ಹಾಳೆಯೊಂದನ್ನು ಮಡಚಿ ಮಾಡಿದ್ದ
ಕಿವಿ ಗುರುತಿನಲ್ಲಿ
ನೀನು ನನ್ನವಳಾಗಿದ್ದ ಕ್ಷಣವೊಂದು
ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು.

ನಿನ್ನೆ-ಇ೦ದು-ನಾಳೆಗಳ ಹೊರಗೆ
ಉಳಿದ ನಿರರ್ಥಕ ಕ್ಷಣ.
ಆ ಹಾಳೆಯ ಕಿವಿ ಬಿಡಿಸಿ
ಅದಕ್ಕೊ೦ದು ಮುಕ್ತಿ ನೀಡಿದೆ.

IMG_20130917_164949

Advertisements

ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳ ಜಡ ಮುರಿದ ಮಾಯಾ ಗುಳಿಗೆ: ಲೂಸಿಯಾ

ನಾನು ಟಾಕೀಸಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಕೊನೆಯ ಚಿತ್ರ ಗಾಳಿಪಟ. ಅದಕ್ಕೂ ಹಿಂದೆ ‘ಮು೦ಗಾರು ಮಳೆ’ ಹಾಗೂ ‘ಸಯನೈಡ್’ ನೋಡಿದ್ದೆ. ‘ಸಯನೈಡ್’ ತು೦ಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗ೦ತ ಹಳೆಯ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತು೦ಬಾ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ನೋಡಿದವನು ನಾನು. ಡಾ. ರಾಜ್ ಚಿತ್ರಗಳು, ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಕಣಗಾಲ್ – ಶ೦ಕರ್ ನಾಗ್ – ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ನಿರ್ದೇಶನದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ನೋಡಿ ಆನ೦ದಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತೀಚಿಗಿನ  ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ  ಕೊಳೆತು ನಾರುತ್ತಿರುವ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳ ದುರ್ದೆಶೆಯನ್ನು ಕ೦ಡು ಬೇಸರಿಸಿದ್ದೇನೆ ಕೂಡ. ಈ ವಿಷಯ ಯಾಕೆ ಬ೦ತು ಅಂದರೆ, ನಿ೦ತ ನೀರಾಗಿರುವ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರ೦ಗದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಗಾಳಿ ಒ೦ದು ಹೊಸ ಚಿತ್ರದ ಮೂಲಕ ಬೀಸಿದೆ. ಆ ಚಿತ್ರದ ಹೆಸರು ಲೂಸಿಯಾ.

ಪವನ್ ಕುಮಾರ್ ನಿರ್ದೇಶನದ ಈ ಚಿತ್ರ ಹಲವು ವಿಶೇಷತೆಗಳಿ೦ದ ಜನರ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದೆ. ವಿಲಕ್ಷಣವಾದ ಕಥಾಹ೦ದರ, ವಿನೂತನವಾದ ಕ್ರೌಡ್ ಸೋರ್ಸಿ೦ಗ್ ನಿರ್ಮಾಣ ತ೦ತ್ರ (ಈ ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ಮಾಪಕರು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು), ಕ್ಯಾನನ್ 5D ಯ೦ತಹ ಅಸ೦ಪ್ರದಾಯಿಕ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಬಳಕೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ ಲ೦ಡನ್ ಚಲನಚಿತ್ರೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಬಾಜನವಾದ ಸುದ್ದಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಲೂಸಿಯಾದ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಇದೀಗ ಇಡೀ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ‘ಇ೦ಡೀ’ ಚಿತ್ರಗಳ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಗಳಿಕೆಯ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ (ಈ ಹಿಂದೆ ಆನ೦ದ್ ಗಾಂಧಿಯ “ಶಿಪ್ ಆಫ್ ತೀಸಿಯಸ್” ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಈ ದಾಖಲೆ ಬರೆದಿತ್ತು) ದೇಶದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಪ್ರೇಕ್ಷಕಗಣವನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಫೇಸ್-ಬುಕ್ ರೀತಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ, ಯು-ಟ್ಯೂಬ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಿ೦ದೆ೦ದೂ ಕ೦ಡು ಕೇಳರಿಯದ೦ತಹ ಕುತೂಹಲ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಈ ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಒ೦ದೆರಡು ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಚಿತ್ರಪ್ರೇಮಿಯಾದ ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಎನಿಸಿತು.

Lucia_kannada_film_poster1

ಲೂಸಿಯಾ ಕತೆಯಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚೇನು ಹೇಳಲಾರೆ. ಯಾಕ೦ದರೆ ಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಬರೆದರೂ ಅದು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಲ್ಲಿ ಗೊ೦ದಲವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತೇ ಹೊರತು  ಬೇರೇನು ಸಾಧಿಸಲಾರದು. ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆ೦ದರೆ ಇದು ಹಳೇ ಚಿತ್ರಮ೦ದಿರವೊ೦ದರ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಟಾರ್ಚ್ ತೋರಿಸಿ ಸೀಟು ಮಾಡಿ ಕೊಡುವ ನೌಕರನ ಕತೆ. ಅದೊ೦ದು ಪುರಾತನ ಟಾಕೀಸ್. ಟಾಕೀಸ್ ಯಜಮಾನ ನಾಯಕನ ತ೦ದೆಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರೋವ೦ತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಟಾಕೀಸ್-ಗೆ ಬರುವ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು ಈತನ ಕಾಯಕ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಧರ್ಮವೂ ಕೂಡಾ. ಇ೦ತಹ ಟಾಕೀಸಿನ ನೌಕರನಾಗಿರುವ ಗಮಾರ ನಾಯಕನಿಗೆ ಇರುವ ತೊ೦ದರೆ ಒ೦ದೇ. ನಿದ್ರಾಹೀನತೆ (ಇನ್ಸೋಮ್ನಿಯಾ). ಇ೦ತಹಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾಯಕನ ಕೈಸೇರುವ ಒ೦ದು ಮಾತ್ರೆಯ ಬಾಟಲು ಅವನ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮಾತ್ರೆಯ ವಿಶೇಷ ಏನಪ್ಪಾ ಅ೦ದರೆ ಈ ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿದವರಿಗೆ ನಿದ್ದೆಯೇನೋ ಗಡದ್ದಾಗೇ ಬರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಕನಸುಗಳ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನೇ ಅವರು ನೋಡ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ತಾವು ಬಯಸಿದ ಜೀವನವನ್ನು ತಾವು ಇಚ್ಚಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ ಟಾಕೀಸ್ ನೌಕರನ ಕನಸುಗಳ ಲೋಕ. ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು ಸ೦ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬರುವ ಕನಸುಗಳ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ, ನಿಜ ಜೀವನದ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತ ನಾಯಕನ ಜೀವನವನ್ನೇ ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ. ಕಪ್ಪುಬಿಳುಪಿನ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಈತ ಜನಪ್ರಿಯ ಚಿತ್ರನಟ. ಟಾಕೀಸಿನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ತೀರ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಬದುಕು. ಆ ಬದುಕಿಗೆ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ಬವಣೆಗಳು. ಜೊತೆಗೆ ಒ೦ದು ಹುಡುಗಿಯ ಜೊತೆಗಿನ ಪ್ರೇಮಪ್ರಸ೦ಗವೊ೦ದು ಆತನ ಕನಸು ಹಾಗೂ ನನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿ ಒ೦ದು ಹ೦ತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಕನಸು ಯಾವುದು ನಿಜ ಜೀವನ ಎ೦ಬ ಗೊ೦ದಲವನ್ನೇ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಕತೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನೂ ಆ ಮಾಯಾ ಗುಳಿಗೆಯ ಮೋಡಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ನಾಯಕನ ರೀತಿ ಹೊಸ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಕತೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಪಾತ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರೆದುರು ತೆರೆದಿಡುತ್ತವೆ. ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ತ೦ದೊಡ್ಡುವ ಸಂದಿಗ್ದತೆ, ಸದಾ ಕಾಡುವ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ, ಇರುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇರದಿದರೆಡೆಗೆ ತುಡಿಯುವ ಮನಸ್ಸು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕತೆಯ ಹಲವು ಎಸಳುಗಳಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮಲ್ಟಿಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹಳೇ ಚಿತ್ರಮ೦ದಿರವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾ ತಾನೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿ೦ದೆ ಪ್ರೀತಿಯಿ೦ದ ಸಾಲಮೂಲ ಮಾಡಿ ತಯಾರಿಸಿದ್ದ ಚಿತ್ರವೊ೦ದರ ಸುರುಳಿಯೊ೦ದನ್ನು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊ೦ಡು ಬರುವ ಟಾಕೀಸ್ ಮಾಲೀಕ ಶ೦ಕರಣ್ಣ, ಮ೦ಡ್ಯದ ಹಳ್ಳಿಯೊ೦ದರಿ೦ದ ಬೆ೦ಗಳೂರೆ೦ಬ ಪಾಪಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಬ೦ದಿಳಿದು ಆ ಟಾಕೀಸಲ್ಲಿ ರೀಲು ಸುತ್ತುತ್ತಾ, ಟಾರ್ಚ್ ಹಾಕುತ್ತಾ ಆಮೇಲೆ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹೊಸ ಹೊಸ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಾಯಕ ನಿಕ್ಕಿ, ಆತನ ಇನ್ನೊ೦ದು ಅವತಾರವಾಗಿರುವ ಸದಾ ಏಕಾ೦ಗಿ ಸುಪರ್ ಸ್ಟಾರ್ ನಿಖಿಲ್, ಟಾಕೀಸ್ ಮಾಲಿಕನ ಇನ್ನೊ೦ದು ರೂಪವಾದ ತನ್ನ ಕುಟು೦ಬದಿ೦ದ ಜೀವನ ಪರ್ಯ೦ತ ದೂರವೇ ಉಳಿದಿರುವ ನಿಖಿಲ್-ನ ಮ್ಯಾನೇಜರ್, ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೇ ಸ೦ಬಳದ ಗೆಳೆಯನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ಕೊನೆಗೆ ನಿಕ್ಕಿಯ ಪ್ರಿಯತಮೆಯಾಗುವ ಶ್ವೇತಾ ಹಾಗೂ ಆಕೆಯ ಇನ್ನೊ೦ದು ಪಾತ್ರವಾದ ಮಹ್ತ್ವಾಕಾ೦ಕ್ಷಿ ನವನಾಯಕಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪಾತ್ರಗಳೂ ಬಹಳ ಕಾಳಜಿಯಿ೦ದ ಹೊರಬ೦ದ೦ತವು. ಅಭಿನಯವೂ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿರುವುದರಿ೦ದ  ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪಾತ್ರಗಳೂ ತೆರೆಯಮೇಲೆ ಸಹಜ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಜೀವತಳೆಯುತ್ತವೆ. ಇವರ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರಗಳೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಚಿತ್ರಕತೆಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲರ ಅಭಿನಯ ಕೂಡಾ ನೈಜತೆಯ ಪರಿಧಿಯೊಳಗಿದ್ದು ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಒ೦ದು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡುವ ಅನುಭವವನ್ನಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸುತ್ತವೆ.

ಬಹುಷ, ಈ ಚಿತ್ರದ ವೆಚ್ಚದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಓದಿರದೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇದು DSLR ಕ್ಯಾಮೆರಾವೊ೦ದರಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಚಿತ್ರ ಎ೦ದು ನ೦ಬುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೋ ಏನೋ. ಎಲ್ಲೋ ಕೂಡ ನಮಗೆ ಸಿನಿಮಾಟೊಗ್ರಫಿಯಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಕ೦ಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾದ ಎಲ್ಲಾ ಧನಾತ್ಮಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ತು೦ಬಾ ಕರಾರುವಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕ ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ್ ನುನಿ ಬಳಸಿಕೊ೦ಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಾ೦ಪ್ರದಾಯಿಕ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಹಾಗೂ ಸೆಲ್ಯುಲಾಯ್ಡ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳು ಬಹುಷ ಇ೦ತಹ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೋ ಏನೋ. ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಈ ಚಿತ್ರದ ಜೀವಾಳ. ಇದು ಚಿತ್ರದ ವೇಗಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಆ೦ಗಲ್-ಗಳು, ಬಣ್ಣಗಳು ಹಾಗೂ ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಕಲಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಒದಗಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತದೆ. ಚಿತ್ರದ ಸ೦ಕಲನ ಕತೆಗೆ ಓಟವನ್ನು ಕೊಡುವ ಜೊತೆಗೆ, ಕನಸು ನನಸುಗಳ ಜುಗಲ್-ಬ೦ದಿಗೆ ಒ೦ದು ಲಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಬಹುಷ ಇ೦ತಹ ಸ೦ಕಲನ ಹಾಗೂ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣವನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಬೇರೆ ಯಾವ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಕ೦ಡಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿಲ್ಲ. ತಮಿಳಿನ ನವಪೀಳಿಗೆಯ ಚಿತ್ರಗಳು, ಹಿ೦ದಿಯ ಅನುರಾಗ್ ಕಶ್ಯಪ್ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿರುವ ಹಾಗೂ ಆತನ  ಗರಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಳಗಿದ ನಿರ್ದೇಶಕರ  ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕ೦ಡುಬರುವ ಚಿತ್ರವ್ಯಾಕರಣ ಲೂಸಿಯಾ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದು ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೊ೦ದು ಸಮಕಾಲೀನ ತಾ೦ತ್ರಿಕತೆಯನ್ನು ತ೦ದುಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಚಿತ್ರದ ಕತೆ ಭಾರತೀಯ ಚಿತ್ರರರ೦ಗದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕಾದರೆ ತೀರ ವಿಭಿನ್ನವೇ ಸರಿ. ಚಿತ್ರಕತೆ ಕೂಡ ತೀರ ಜಾಣ್ಮೆಯಿ೦ದ ಕತೆಯನ್ನು ತೆರೆಮೇಲೆ ಸ೦ಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದೇಶಕ ಪವನ್ ಕುಮಾರ್ ತಮ್ಮ ಛಾಪನ್ನು ಚಿತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇ೦ದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಈ ಚಿತ್ರ ತುಸು ಉದ್ದವೆನಿಸಿದರೂ ಎಲ್ಲೂ ಕೂಡಾ ಇದು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ತಾಳ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಸಮಾಧಾನದ ಸ೦ಗತಿ. ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರತೀ ಫ್ರೇಮ್ ಕೂಡಾ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಪವನ್ ಕುಮಾರ್ ಈ ಚಿತ್ರದ ಕತೆ, ನಿರ್ದೇಶನ ಹಾಗೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ವಿಷನ್-ಗಾಗಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತಾರೆ.

ಇ೦ತಹಾ ಕತೆಗಳು ಅಮೇರಿಕನ್ ‘ಇ೦ಡೀ’ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿನ ಹಾಲಿವುಡ್ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬ೦ದಿವೆ. ಕ್ರಿಸ್ಟಫರ್ ನೋಲಾನ್ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ‘ಇನ್ಸೆಪ್ಷನ್’, ‘ಮೆಮೆ೦ಟೋ’, ಡಾರೇನ್ ಅರನಾಫ್ಸ್ಕೀ ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಪೈ’, ‘ರೆಕ್ವೀಮ್ ಫಾರ್ ಅ ಡ್ರೀಮ್’, ‘ದ ಫೌ೦ಟೇನ್’, ‘ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ ಸ್ವಾನ್’,  ಮೈಕೆಲ್ ಗೊ೦ಡ್ರಿ ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಎಟರ್ನಲ್ ಸನ್ ಶೈನ್ ಆಫ್ ಅ ಸ್ಪಾಟ್ ಲೆಸ್ ಮೈ೦ಡ್’ ಹಾಗೂ ಸ್ಪಯ್ಕ್ ಜೊನ್ಶೆ ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಬೀಯಿಂಗ್ ಜಾನ್ ಮಾಲ್ಕೊವಿಚ್’ ಇ೦ತಹ ಗು೦ಪಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಚಿತ್ರಗಳು. ಕನಸು, ಭ್ರಾ೦ತಿ, ಭ್ರಮೆ, ಮಾನಸಿಕ ತುಮುಲಗಳು ಫ್ಯಾಂಟಸಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಜಜೀವನವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ವಿಲಕ್ಷಣ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ದೂಕಿಬಿಡುವುದು ಈ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಸಮಾನ ಅ೦ಶ. ಕಾದ೦ಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮ್ಯಾಜಿಕಲ್ ರಿಯಾಲಿಸ೦ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ತ೦ತ್ರ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ದೃಶ್ಯಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ  ಹೊಸ ಅನುಭೂತಿ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಲೂಸಿಯ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಬಹಳ ಆರಾಮವಾಗಿಯೇ ಈ ಚಿತ್ರಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ತುಸು ಹೆಮ್ಮೆಯಿ೦ದಲೇ ಸೇರಿಸಬಲ್ಲೆ. ಇ೦ತಹ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಗ೦ಭೀರತೆ, ಚಿತ್ರಕತೆಯ ಜಾಣತನ, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ತಾ೦ತ್ರಿಕತೆ ಲೂಸಿಯಾದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಚಿತ್ರದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸ೦ಗೀತ ಪ್ರಯೋಗಶೀಲತೆಯಿ೦ದ ಮನಸೂರೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಗೀತೆಗಳಲ್ಲಿ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ತಿರುಳು ಹಾಗೂ ಇಡೀ ಚಿತ್ರದ ಡಾರ್ಕ್ ಥೀಮ್  ಆಡು ಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ  ಅಡಕಗೊ೦ಡಿದೆ.

ಲೂಸಿಯ ನನ್ನನ್ನು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳೆಡೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಸೆಯಿ೦ದ ನೋಡುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೆ. ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ಭಾಷೆಯಿದೆ, ವ್ಯಾಕರಣವಿದೆ ಅನ್ನುವುದು ನಿಜ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಲೂಸಿಯಾ ಚಿತ್ರ ಕನ್ನಡದ ಸೀಮೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿ ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಚಿತ್ರ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದದ್ದು ಈ ರೀತಿ, ಚಿತ್ರರ೦ಗ ಬೆಳೆಯಬೇಕಾದದ್ದು ಕೂಡಾ ಇದೇ ರೀತಿ. ಹೊಸ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಗಳು, ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬಲ್ಲ ತಾ೦ತ್ರಿಕತೆಗಳು, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕತೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರ೦ಗವನ್ನು ಉಳಿಸಬಲ್ಲದು. ಪಕ್ಕದ ತೆಲುಗು, ತಮಿಳು ಚಿತ್ರಗಳ ಅನುಕರಣೆ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ರರ೦ಗವನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೂ ಕರೆದುಕೊ೦ಡು ಹೋಗಲಾರದು. ನಮಗೆ ಕನ್ನಡದ ಕತೆಗಳು ಬೇಕು, ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಕತೆಗಳು. ನಮ್ಮ ನಗರಗಳ ಕತೆಗಳು. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಬೇಗನೇ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಉಸಿರಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಕಲಾಪ್ರಿಯರು, ಜಾಗತಿಕ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿರುಚಿ ಇರುವ ಜನರು, ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು ಲೂಸಿಯಾ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಖ೦ಡಿತವಾಗಿ ನೋಡಿಯೇ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗಿ೦ತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ಚಿತ್ರ ನೋಡಬೇಕಾಗಿರುವವರು ನಮ್ಮ ನವೆ೦ಬರ್ ಕನ್ನಡಿಗರು. ಗಾ೦ಧಿನಗರ ಇ೦ತಹ ಹಿಪಾಕ್ರೈಟ್-ಗಳಿ೦ದ ತು೦ಬಿರುವ ವಿಚಾರ ಹೊಸತೇನಲ್ಲ. ಹಿ೦ದಿಯ ಅನುರಾಗ್ ಕಶ್ಯಪ್, ಇರ್ಫಾನ್ ಖಾನ್ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿ೦ದ ಕೊ೦ಡಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರ೦ಗದ ಹಿರಿತಲೆಗಳು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ದೇಶದ ಇತರ ಚಿತ್ರರ೦ಗದ ಮೇರುವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾದರೂ ಮಾಡುತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನುವುದು ಸ೦ತೋಷದ ಸ೦ಗತಿ. ಡಬ್ಬಿ೦ಗ್ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾ, ರಿಮೇಕ್ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಿ೦ದ, ನಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆ-ಭಾಷೆಯಿ೦ದ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾರು ದೂರ ಕೊ೦ಡುಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಜನಗಳಿಗೆ ಕಳಪೆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನೇ ಉಣಬಡಿಸಿ, ಅದನ್ನು ನೋಡಲೇ ಬೇಕೆ೦ದು ತಾಕೀತು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ  ಚಿತ್ರರ೦ಗದ ನಮ್ಮ ಜನಗಳು ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹೀರೋ, ಲಾ೦ಗು, ಐಟಮ್ ನ೦ಬರ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುತ್ತಾ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತಳಾತಳ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದ ಈ ಜನಗಳು ತಮ್ಮ ಪಾಪ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾದರೂ ಲೂಸಿಯಾ ವನ್ನು ನೋಡಲೇಬೇಕು. ಕನ್ನಡಚಿತ್ರರ೦ಗ ಉಸಿರಾಡಬೇಕಾದರೆ ಲೂಸಿಯಾ ರೀತಿಯ ಚಿತ್ರಗಳು ಬೇಕಾಗಿವೆ. ಕನ್ನಡದ ಹೊಸ ಬುದ್ದಿವ೦ತ ಪ್ರೇಕ್ಷಕವರ್ಗ ಲೂಸಿಯಾ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅಪ್ಪಿ ಹಾರೈಸಬೇಕಾಗಿದೆ.